Η Δραματική Τέχνη στο Σχολείο
Μπάμπης Κατσάρας

Σελίδες 32
Ευρω: 7,00


Η μελέτη του παιχνιδιού ως προς τα κίνητρα και την αξία του είναι ένα ζήτημα που απασχόλησε πολλούς μελετητές. Σ' αυτό το κεφάλαιο δεν υπάρχει η πρόθεση να γίνει μια πολύπλευρη και σε βάθος ανάλυση του παιχνιδιού (αυτό μπορεί να το πετύχει ο αναγνώστης με την πλούσια ελληνική και ξένη βιβλιογραφία) όσο να δώσουμε τον ορισμό και τη συμβολή του επιγραμματικά, μέσα από τα έργα μεγάλων παιδαγωγών και φιλοσόφων.

Το παιδί παίζοντας επιβεβαιώνει την ατομική του ύπαρξη και ξεπερνά το συναίσθημα κατωτερότητας απέναντι στους ενήλικες. (Ζ. Σατώ).

Τα παιδιά πρέπει να δημιουργούν ένα φανταστικό κόσμο για να μετατρέπουν τη φαντασία τους σε ενέργεια. (Α.Νηλ).

Η ανάπτυξη του παιδιού είναι μια σύντομη ανακεφαλαίωση της εξέλιξης του ανθρώπου και το παιχνίδι αποτελεί το μέσον γι αυτή την ανακεφαλαίωση. (Χέγκελ).

Το παιδί παίζοντας προβάλλει απωθημένο υλικό από το ασυνείδητο.
Η πράξη αυτή επιφέρει χαρά και ικανοποίηση μη συνειδητών επιθυμιών του. (Σ. Φρόυντ).

Θεωρώ το παιχνίδι σπουδαίο παράγοντα αγωγής γι' αυτό και το χρησιμοποιώ στη μέθοδό μου σαν μέσο μάθησης. (Μ. Μοντεσόρι).

<= Επιστροφή στο Παρασκήνιο