Σχεδιασμός και Έγγειος Ιδιοκτησία
στην Αθήνα 1833-1922
Δώρα Μονιούδη-Γαβαλά

Σελίδες 156 (24 Έγχρωμες)
Ευρω: 20,00

Ο άξονας γύρω από τον οποίο στρέφεται το βιβλίο είναι οι πρακτικές του νεοελληνικού κράτους με στόχο τον μετασχηματισμό της Αθήνας από κατεστραμμένη κωμόπολη της οθωμανικής αυτοκρατορίας σε πρωτεύουσά του και παράλληλα, οι δράσεις της κοινωνίας στον κατασκευασμένο χώρο στο διάστημα 1833-1922. Πιο συγκεκριμένα, εστιάζει στην πολεοδομική πολιτική για την Αθήνα και τις επιπτώσεις της στην έγγειο ιδιοκτησία.
Η μελέτη φιλοδοξεί να έχει διττό χαρακτήρα. Να κάνει καταγραφή ως εργασία υποδομής, και με το διαθέσιμο νέο υλικό από την αρχειακή έρευνα να προχωρήσει σε συνδέσεις και ερμηνείες. Επιχειρούνται συσχετίσεις και αναλογίες με την πρόσφατη ιστορία ή και με τη σύγχρονη πραγματικότητα.
Η εφαρμογή όσων θεσπίστηκαν για τον χώρο της πόλης ανέτρεψε τις διαμορφωμένες καταστάσεις αιώνων. Οι θεσμοθετημένες αλλαγές μεταμόρφωσαν το τοπίο της μέσα σε λίγα χρόνια, καθιστώντας την παραδοσιακή, νεωτερική πόλη. Καταγράφονται οι ποικίλες αλλαγές της εγγείου ιδιοκτησίας και η σχέση της με τη νεοελληνική κοινωνία. Σχέση ισχυρή από τις απαρχές του νεοελληνικού κράτους, το οποίο την ευνόησε συστηματικά και την κατέστησε παράγοντα σταθερότητας. Η «τομή» σε αυτή τη σχέση ήρθε στα πρόσφατα χρόνια της οικονομικής κρίσης.
Οι συχνοί πλειστηριασμοί ακινήτων στο διάστημα 1842-1870 πιστοποιούν την υπερχρέωση των νοικοκυριών. Ο υπερβολικός δανεισμός τους αποτελεί μια αναλογία των πρώτων δεκαετιών του ελληνικού κράτους με τη σύγχρονη Ελλάδα.

<= Επιστροφή στο Παρασκήνιο