Καφές με δάκρυα
Γιάννης Νέζης

Σελίδες 176
Eυρω: *
Ο Αρίστος, νέος με ευγενική φυσιογνωμία και δηκτικό χιούμορ είναι εθισμένος στην αεργία που εν μέρει του έχει επιβληθεί και εν μέρει έχει επιλέξει.
Βυθισμένος στην γλυκιά απραξία κι απαλλαγμένος από τα βάρη της επιβίωσης, ενδίδει με ιδιαίτερο ζήλο στα θέλγητρα της μποέμικης αυτοεγκατάλειψης. Έκδοτος στις απολαύσεις, ρουφά την ομορφιά των ανθρώπων και των πραγμάτων, καθήμενος στα καφέ της πόλης, όπου «αφουγκράζεται τα λεπτά να κυλούν σε ισόρροπη διάταξη, νωχελικά, σε απόλυτη συμφιλίωση με τη διατεταγμένη εξαφάνισή τους».
«Οι συμφορές που θα ’ρθουν ρίχνουν τη σκιά τους από πρίν», σημειώνει ο συγγραφέας, όμως ο ήρωάς του δεν αντιλαμβάνεται ότι η συμφορά μπορεί να τον προσεγγίζει και με τη μορφή μιας γλυκιάς ηδονής.
Σ' αυτό το περιβάλλον του κοσμοπολίτικου καφέ, η γυναικεία παρουσία είναι έντονη κι ο Αρίστος ανέρχεται στα υψίπεδα του έρωτα μέσα σ ένα χώρο που αρέσκεται να αγιοποιεί θεωρώντας ότι τα καφέ «είναι σαν τις εκκλησίες, δεν έχουν πελάτες αλλά μόνο πιστούς».

<= Επιστροφή στο Παρασκήνιο