Η ΤΕΧΝΗ ΤΟΥ ΗΘΟΠΟΙΟΥ
ΣΤΟΝ ΚΙΜΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟ
Βεσεβολόντ Πουντόβκιν

Σελίδες 110
Ευρω: 8,00

Πουντόβκιν Βεσεβολόντ Ιλλαριάνοβιτς. Σοβιετικός ηθοποιός, σκηνοθέτης και θεωρητικός του κινηματογράφου από τους πιο διάσημους στον κόσμο (1893-1953).
Διακρίνεται για τη δυναμική έκφραση του εσωτερικού και συγκινησιακού κόσμου των ηρώων του, καθώς και τη βαθιά γνώση των ψυχολογικών λειτουργιών του ανθρώπου.
Τελείωσε το Πανεπιστήμιο και πήρε το δίπλωμα του χημικού μηχανικού. Αυτό πού τον έκανε να αλλάξει επάγγελμα και τρόπο ζωής είναι το φίλμ του Γκρίφφιθ «Ιντόλερεντς» (1916). Από τότε αφιερώθηκε στον κινηματογράφο. Δούλεψε για ένα διάστημα κοντά στο μεγάλο σοβιετικό σκηνοθέτη και θεωρητικό τού κινηματογράφου Λέβ Κουλέτσοφ, απ' όπου και πήρε τις βάσεις της δουλειάς του.
Το πρώτο του έργο είναι «Ο Μηχανισμός του Εγκεφάλου», εκπαιδευτικό φιλμ γύρω από τις θεωρίες του Παυλώφ για τα εξαρτημένα ανακλαστικά (1925). Το 1926 σκηνοθετεί το μεγάλο του έργο «Η Μάνα» βασισμένο στο ομώνυμο έργο του Γκόρκυ, όπου με συνδυασμό εικόνων (μοντάζ) κατόρθωσε να εκφράσει πολύπλοκες ιδέες.
Άλλα αξιόλογα έργα του είναι «Το τέλος της Αγίας Πετρούπολης» (1927), «Θύελλα πάνω από την Ασία» (1928), «Ο Λιποτάκτης» (1933), «Ο Στρατηγός Σουβόρωφ» (1941) και ο «Ναύαρχος Ναχίμωφ» (1946-7). Στα πρώτα του έργα παρουσιάζει τύπους με ηρωϊκό βασικά χαρακτήρα.
Τα δυο θεωρητικά του βιβλία «Ή τεχνική του κινηματογράφου» (1933) και «Η τέχνη του ηθοποιού στον κινηματογράφο» (1935) θεωρούνται κλασικά στο είδος τους.

<= Επιστροφή στο Παρασκήνιο