ΑΡΕΤΑΙΟΣ
Χρονολόγηση-Ἰατρικὴ-Γλώσσα-Λεξικὸ
ἑνὸς Ἕλληνα Ποιητῆ-Γιατροῦ
ἀπὸ τὴν Καππαδοκία.
Πᾶνος Δ. Αποστολίδης

Σελίδες 404
Εὐρώ: 28,00

Ὁ Ἀρεταῖος ὑπῆρξε ἕνας ποιητὴς ποὺ ἔγινε γιατρὸς καὶ ἐπειδὴ δὲν ἔγραψε ποίηση, ἀποφάσισε νὰ μεταφέρει τὴν ποίηση στὰ ἰατρικὰ του βιβλία. Καὶ ἂν χάθηκε ἐξ αἰτίας τῆς γλώσσας του, σήμερα ἐπιζεῖ γιὰ τὴ γλώσσα του, ἀφοῦ ὅλη, σχεδόν, ἡ ἀρχαία ἑλληνικὴ ἰατρικὴ εἶναι θαμμένη στὸ κοιμητήριο τῆς Ἐπιστήμης. Ἡ γλώσσα του, γιὰ τὴν ὁποίαν πρέπει νὰ ἦταν περήφανος ὅταν τὴν ἔγραφε, ἦταν αὐτὴ ποὺ ταπείνωσε τὴν ἰατρικὴ του προσωπικότητα.
Οἱ ἰατρικὲς πρωτοπορίες τοῦ Ἀρεταίου δὲν διέσωσαν οὔτε τὴν παρουσία του οὔτε τὴν εὐδοξία του, ἐπειδὴ μαζὶ μὲ αὐτὲς παρεισέφρησαν καὶ κάποιες ὀπισθο­δρομήσεις, ἐνῷ προτάθηκαν καὶ παράτολμες θεραπεῖες γιὰ κάποια νοσήματα, οἱ ὁποῖες ἀμαύρωσαν τὴ φήμη του. Σήμερα ὁ Αρεταῖος μπορεῖ νὰ διαβαστεῖ περισσότερο σὰν ποιητής καὶ λιγότερο ὡς ἕνας σπουδαῖος Ἀσκλη­πιάδης.
Καὶ σκέφτομαι μήπως ἡ γλώσσα ποὺ τόσο ἀγάπησε, ἡ ἴδια ἡ γλώσσα του, ποὺ τόσο τὴ φρόντισε στὰ γραπτά του, ὑπῆρξε ἡ αἰτία τῆς ἀπόρριψης καὶ τῆς λήθης τῆς ὕπαρξής του ἀπὸ τοὺς μεταγενέστερους γιατρούς. Καὶ δὲν ἀποκλείω μήπως ὁ Ἀσκληπιός, ὁ Ἕλληνας θεὸς τῆς Ἰατρικῆς, τὸν τιμώρησε ἔτσι γιὰ τὴν ἀλαζονεία του, ἐπειδὴ κάποτε εἶπε, ὅτι «οὔτε καὶ οἱ θεοὶ μποροῦν νὰ θεραπεύσουν ὅλα τὰ νοσήματα», ἀφοῦ γιὰ τὸ ἴδιο παράπτωμα, τὴν ἀλαζονεία, τιμώρησε ὁ Δίας καὶ τον θεό, ἐπειδὴ ἔλεγαν ὅτι θεράπευε –ἄρα μποροῦσε– ὅλους τοὺς ἄρρωστους. Καὶ ἡ λήθη ἑνὸς μεγάλου γιατροῦ, ἴσως, μετράει ὅσο καὶ ὁ θάνατος ἑνὸς ἀνθρώπινου ἀρχαίου θεοῦ.

<= Επιστροφή στο Παρασκήνιο